Edycja Coca-Coli z drzewem sosnowym.
Te perfumy są bardzo wyjątkowe, delikatne i kobiece. Nie przypominają żadnych innych perfum. Esta fregancoa solo puede desbloquear recuerdoa d nuestra vida. A mi przypominają się pastele z mojej wyspy Sycylii. Es increíble!
Si buscas algo fuerte y que diga aquí estoy llegue. Perdizione no es el perfume .
Esto es muy delicado y tan femenino
Jest cudowny i pocieszający. Kardamon daje relaksujące i ciepłe uczucie i przypomina mi trochę migdały lub marcepan z delikatną słodyczą.
ooooooh nigdy nawet o tym nie słyszałem aż do zeszłego tygodnia i cieszę się, że go wypróbowałem, bo chłopcze, to było przyjemne doświadczenie. Niestety było to krótkotrwałe, a współczesna butelka jest dość słaba, ale chociaż się trzymała, uwielbiałem czuć te perfumy. Czy przypomina wiele męskich aromatów z lat 80-tych? Tak! Myślę, że kluczową różnicą, która go wyróżnia, jest progresja nut i świeżość/przejrzystość. Masówka z lat 80-tych nie słynie z subtelności (stąd przydomek "Powerhouse"), a wiele z nich to gigantyczne, miażdżące, młoty kowalskie, ta jest bardzo gładka i prawie JCE, przejrzystość (pamiętając, że jest to nowoczesny flakon i może być po prostu trochę łagodny w porównaniu do rocznika) Znalazłem świeże otwarcie, orzeźwiające cytrusy, po których następuje pikantna, drzewna skóra, a następnie najlepsza część, wyraźna nuta geranium z tym uroczym podtekstem mięty, doskonale uchwycona przez to. Mój przyjaciel (niestety nie mogę przypisać sobie zasług) powiedział, że przypomina to mężczyznę golącego się i myjącego przy umywalce, być może nakładającego starą wodę po goleniu i jednocześnie myjącego zęby miętową pastą do zębów. Doskonały obraz. Przyprawy mają w sobie ciepło gotowania, łagodny cynamon/gałkę muszkatołową, a baza to omszałe, skórzaste drewno, choć znika zbyt szybko, ponieważ jest równie przyjemne jak otwarcie. W sumie rozumiem, dlaczego niektóre z "przypomina mi" są tutaj wymienione, naprawdę do.... z pewnością są odcienie Smalto lub Tsar, ale prawdopodobnie dodałbym odniesienia, takie jak geranium pour monsieur Malle, Halston Z14, a nawet być może lekki klimat czegoś takiego jak Cacherel pour homme. Uwielbiałem te perfumy i nawet w obecnej wersji, z żałosną trwałością na skórze, chciałbym mieć flakon, ponieważ miałem tylko małą próbkę, więc jeśli zanurzę się / spryskam ubranie i włosy, może to być po prostu goer. Miłe zaskoczenie.
Pachnie jak kościelne kadzidło. Czuję tylko kościół katolicki. Nie jestem pewien, jak ktokolwiek może go polecić?
Początkowo zapoznałem się z tym perfumem w scenariuszu blind sniffing, aby ocenić, czy uważam, że to drogi zapach, czy tani. Wybrałem drogi, i myślę, że to świadczy o pewnym poziomie jakości, jakiego można się spodziewać po Cuir majeste od Armaniego. Nie wiem dlaczego, ale dla mnie ten zapach jest olfaktorycznym odpowiednikiem osoby, która "stara się za bardzo". Uważam, że jest bardzo luksusowy i w rzeczywistości całkiem mi się podoba. Noszę go przez ostatnie trzy dni i to po prostu nie zdarzyłoby się, gdybym go nie lubił. Dla mnie otwarcie jest jak akord truskawkowo-malinowy połączony z wyraźną nutą róży, która rośnie i wydaje się być otulona w rodzaj suchych drewien/oud, skóry/paczuli, co nadaje mu ziemistości i brudu, które utrzymują wszystkie owocowe nuty róży i zaokrągloną słodycz gourmand w ryzach. Później rozpoznaję ten amorficzny, luksusowy akord skórzany jako tytoń!!! Oczywiście, to cholerny tytoń, a szczerze mówiąc, czułem się jak głupek, że nie zauważyłem tego od razu, ponieważ przy drugim noszeniu (i później) mogłem go poczuć od razu. To naprawdę dobra kombinacja, akordy owocowe często łączone są z tytoniem, szczególnie te czerwone jagody (głównie czereśnie), ale róża w Cuir majeste jakoś łączy te elementy i sprawia, że całość jest spójnym i luksusowym zapachem. Więc po przeczytaniu nut w tym momencie czuję osmanthus... to prawdziwy moment Oracle z Matrixa, i wiem, co ludzie powiedzą, ale rzadko patrzę na nuty przed napisaniem swoich myśli, chociaż czasami to robię i czy to wpływa na moje myśli, trudno powiedzieć, ale nieuchronnie również TAK, oczywiście, że tak! Ale dodając do tego owocowy akord i nieco suchą świeżość na szczycie całego tego ciężkiego, ciężkiego materiału jak róża i tytoń, można by pomyśleć, że to się zderzy lub zgubi, ale gdy tylko to poczujesz... myślisz... hmmmm... wśród tego wszystkiego... sprytne. Bardzo sprytne. Teraz to nie jest zapach osmanthusa w żadnym wypadku, ale to prawdopodobnie najdziwniejsze i najbardziej ukryte użycie osmanthusa, z jakim się spotkałem, co jest naprawdę kolejnym punktem na korzyść tego zapachu. Nie kocham go jakoś szczególnie, ale rozumiem, dlaczego inni by go kochali, jest nowoczesny i głęboki, długo utrzymujący się, nie zdziwiłbym się, gdyby inni mogli go poczuć dość mocno i zostawiłby wrażenie, ponieważ byłem świadomy jego noszenia. Imponująca kombinacja róży i tytoniu, więc przygotuj się, jeśli naprawdę go pokochasz, zapłacisz wysoką cenę.
Otwarcie jest pudrowe, piżmowe, zapach skóry .... co jeszcze, poczekaj do wyschnięcia i omgggg to niesamowite. Trwałość jest fenomenalna jak na zapach skóry.
Mam Hwyl od kilku tygodni i szybko awansował do czołówki mojej kolekcji. Myślę, że to idealny medytacyjny zapach drzewny z odpowiednią ilością słodyczy, aby był dostępny do codziennego użytku. Brawo.
Słodki, pudrowy i po prostu... Przyjemny w noszeniu
Na początku czysta wanilia, następnie kakao, czekolada i rum. Stęchlizna równoważy słodycz, która musi pochodzić z kminku. Niespodziewanie pojawia się wetyweria, wraz z nutą różaną, jestem pewien, choć nie ma jej na liście. Są też prażone orzechy i połysk PVC.
Co to wszystko ma wspólnego z frustracją, nie mam pojęcia, chyba że chodzi o przeciwdziałanie wszelkim frustracjom poprzez objadanie się ulubionymi produktami spożywczymi i napojami, ubranymi w poliwinylowy kombinezon gimp. Podobnie jak większość zapachów ELDO, nie jest tak ostry, jak obiecuje opis, ale jest to bardzo przyjemna i lekko ekscentryczna kreacja i bardzo mi się podoba (choć prawdopodobnie nie na tyle, aby zainwestować w pełny flakon).
Szyprowy zapach skoncentrowany na mchu dębowym z piżmem jagód jałowca zestawionym z cytrusami. Ukryta jest tu lekka pieprzność, nuta bursztynu i drzewna baza. Ale tak naprawdę chodzi o mech dębowy, więc sukces lub porażka tej kompozycji będzie całkowicie zależeć od tego, jak czujesz się z tym konkretnym składnikiem.
Ja? Wykąpałbym się w nim, gdybym miał okazję, i byłem znany z tego, że przyciskałem nos do porośniętych mchem pni drzew, gdy było mokro, a ziemia była gliniasta, tylko po to, by wdychać zapach.
Zapach szybko się ulatnia, ale utrzymuje się blisko skóry przez dłuższy czas. W klarowności kompozycji jest coś niemal krystalicznego, co przypomina mi twórczość Jean-Claude Elleny, co jest dość wysoko postawioną poprzeczką. Ogólnie rzecz biorąc, piękny materiał, z niewielkim zastrzeżeniem, że chciałbym, aby projekcja otwarcia trwała nieco dłużej.
Gruszka i wodnista róża zawinięte w zuchwale pachnący różowy pieprz.
Stopniowo pojawia się metaliczny posmak i lekko gumowate nuty. Zapach jest dość liniowy i nie tyle rozwija się, co stopniowo traci na intensywności.
Syntetyczny zapach (to opis, nie krytyka), projekcja i trwałość są ogromne, a zapach jest zdecydowanie mało subtelny. To, w połączeniu z liniowością, jest tym, co nie pozwala mi go pokochać. Jest tak uporczywy i tak dokuczliwy, że staje się nieco męczący. Mimo to jest to odważny i niezwykły zapach projektanta, który stosunkowo daleko odbiega od głównego nurtu.
Niestety, pomimo wizerunku w słynnej kampanii reklamowej, nie zamienia mnie w muskularnego, odzianego w skórę przystojniaka prosto z "Scorpio Rising" Kennetha Angera.
Nie zamierzam nawet ukrywać, że to moje ulubione perfumy wszech czasów, a przynajmniej plasują się w tym górnym rzędzie, w którym moje ulubione zapachy wahają się między kilkoma wybranymi zapachami.
Nie będę też ukrywał, że najprawdopodobniej go znienawidzisz, ponieważ jest to jedna z tych kompozycji, które są skrajnie polaryzujące, a jej przeciwnicy przeważają nad wielbicielami. Na co ja odpowiadam: nie obchodzi mnie to, uwielbiam to, a mój gust jest oczywiście o wiele, wiele lepszy niż kogokolwiek innego (mówię to z martwym wyrazem twarzy).
To jest zapach morza, nie w wodnym niebieskim stylu, nie w klimacie letnich wakacji na plaży, ani nie jest to mineralny morski zapach, który ostatnio zyskuje na popularności. Nie, to zapach morza na jego obrzeżach, gdzie woda gromadzi się w nieruchomych, lekko stagnujących basenach skalnych, a wodorosty przylegają do spodu pomostów i pochylni, wysychając i ostro pachnąc w prawie słońcu. Jest to ostry, nieco gorzki zapach wytrwałych roślin, które w jakiś sposób przetrwały rosnąc na skalnych ścianach i na szczytach klifów. Co do samych składników? Kogo to obchodzi, skoro łączą się one w celu wytworzenia tej magii, ale obejmują one prawdziwy oud i ambrę.
Nosiłem go dziś podczas spaceru brzegiem morza. Było cicho i pochmurno, a przypływ przyniósł ze sobą grubą warstwę morskich śmieci na powierzchni wody. Uderzyło mnie to, jak bardzo te perfumy różniły się od szczerze pachnącej wody, a jednocześnie w jakiś sposób ją sugerowały.
Jakiś czas temu Christophe Laudamiel zasugerował zarówno te, jak i Carre Blanc jako dwa perfumy najbardziej odpowiednie do środowiska pracy. Dowcip. Ten drugi ma nuklearną wytrwałość, podczas gdy ten jest tak daleki od zadowolenia tłumu, jak można sobie wyobrazić.
Podobnie jak wszystkie perfumy z serii Strangelove, ten jest bardzo drogi, ale powinieneś przynajmniej spróbować go kilka razy, jeśli nadarzy się okazja. Jest zupełnie inny niż wszystko, z czym miałem do czynienia wcześniej.
To był zapach, który przetestowałem w Sephora w Kohl’s w trakcie dnia pracy w ogrodzie. Był naprawdę czysty, orzeźwiający i przyjemny. Nie sądzę, żeby ktokolwiek mógł się tym obrazić. Jest naprawdę sympatyczny. Więcej ciotek i mam powinno obdarowywać tym swoich synów i siostrzeńców. Omiń Sauvages, Bleu De Chanels i Dylan Blues. Ten zapach zasługuje na większą obecność w przestrzeni publicznej. Aktualizacja: Przetestowałem go ponownie i już mnie nudzi. Jest dość bezpieczny i prosty. Cieszę się, że go nie kupiłem. Nie jest zły, po prostu mnie nie porusza. Dobrze się utrzymuje na skórze.
Tom Ford wyraźnie nawiązuje do zapachów przeszłości w tym przypadku. Naprawdę mocny zapach. Dla mnie ostry, drzewny, pikantny zapach sosny łączy się z delikatnym, pikantnym rozmarynem i paczulą, co nadaje mu rodzaj dojrzałego, medycznego aromatu, który nie przypadł mi do gustu na mnie. Wydawał się dla mnie trochę zbyt dojrzały, a ja uwielbiam starsze zapachy, takie jak Agua Brava (1968). Pachnie jak odkrywca lub profesor, który spędza dni w gabinecie otoczonym mahoniowym meblami i starymi mapami. Taki, który śmieje się przez swoje duże wąsy „Hmbrr brr mbrr!”
Bardzo się cieszę, że kupiłem to w ciemno. To prawdziwe piękno. Nie widzę nikogo, kto by tego nie polubił. Jest grzeczne i dobrze się zachowuje. Jest świeże i czyste, lekko kwiatowe, a jednocześnie na tyle unikalne, że warto je kupić. Najbardziej wyróżniają się dla mnie bergamotka i bazylia. Czy ma wyraźną osobowość?… Może nie tak bardzo jak inne w mojej garderobie, ale to świetny zapach na początek kolekcji. Wtopi się w tłum i będzie cieszył innych. Jeśli kupujesz ten, który jest na zdjęciu z wysoką, matową butelką i srebrnym atomizerem, mając nadzieję, że pachnie jak Bowling Green, to nie pachnie. Domyślam się, że to był ten vintage? Tak czy inaczej, ten zapach jest niedoceniany i zasługuje na więcej uwagi w miejscach publicznych. Osobiście nie wydałbym na niego więcej niż 40 dolarów, ale będę go używać w cieplejsze dni, a na skórze sprawuje się naprawdę dobrze i długo się utrzymuje. Odpowiedni dla każdego wieku. Może skończyć się na tym, że dam go mojemu synowi, lub przynajmniej pozwolę mu go nosić, kiedy tylko zechce.
Dziś poszedłem do butiku w Paryżu i noszę to na jednym nadgarstku. To nie jest zupa tonka (choć jest słodka), ma bardziej przypominający spalony cukier, drzewny charakter, bardzo przyjemny. Spodziewałem się, że będzie przypominać Tonka Impérial lub Fève Délicieuse, ale tak nie jest, poza tym, że to mocny zapach tonki. Choć to odejście od zwykłego kwiatowego stylu Dusita, wciąż zachowuje coś z ich DNA. Jeśli chodzi o wspomniane kultowe klasyki Guerlain i Dior, wolę to od obu, ponieważ jest mniej szorstkie niż Dior i mniej słodkie niż Guerlain. Pissara nigdy nie zawodzi, a to nie jest wyjątek! Myślałem też, że nie wyczuwam białej czekolady, ale pojawia się po około godzinie, naprawdę urocza. Mimo listy nut gourmand, wciąż pachnie jak perfumy, a nie po prostu jak ciasto/jedzenie, a migdał dodaje alkoholowego akcentu.
Phoenix Flame extrait de parfum to moje najczęściej noszone perfumy od czasu ich premiery w listopadzie i uważam, że jest to bardzo przyjemne doświadczenie, szczególnie o tej porze roku! Po pierwsze, jak sugeruje nazwa, należy spodziewać się, że PF będzie dymny (reprezentuje odnowę). I rzeczywiście tak jest. Nie jest to dym, którym można się udławić. Z moich przedramion unosi się jednak kilka loczków czarnej, dusznej sadzy. Żartuję, ale to jest dym. Po drugie, jest magiczny, magnetyczny naturalny oud, który jest drzewny i nieco leczniczy. Oczywiście % oudu został odmierzony dość zręcznie, ale jest tam i jest wspaniały. PF jest również kadzidlany. Nie jest to kadzidło głównego akordu, nic w tych perfumach takie nie jest. Zawarte tu żywice, kadzidło i mirra (pięknie współgrają z akordem bursztynowym i przyprawami kardamonu i cynamonu) zapewniają ciepło feniksa powstającego z tych dymnych popiołów. A potem jest sumak, który naprawdę rozwija się w wytrawnym wydaniu. Pikantny i głęboki z nutą ziemistej słodyczy i kwiatowo-cytrusowych nut, równoważy resztę bardzo rozgrzewających nut i zapewnia coś zachwycającego i wyjątkowego. Phoenix Flame to niesamowite perfumy, które zostały wyraźnie opracowane i rozwijane przez długi czas, co jest rzadkością, która zawsze się opłaca. To właściwe perfumy stworzone przez niezwykle utalentowanego artystę i gorąco polecam wszystkim ich sprawdzenie.
Gdy tylko HWY 1 dotarł do mojego nosa, był dla mnie natychmiastową miłością. Idealny pod każdym względem. Momentami, w połowie i w fazie wytrawnej, czułem wibracje Jub XXV, ponieważ ma w sobie tę mocną żywicę kamforową, ale z naciskiem na drewno Hinoki. Dla mnie projekcja i projekcja były przyzwoite przez 3-5 godzin. Jasne, chciałbym trochę więcej mocy, ale ten zapach można mieć za przyzwoitą cenę. Pod tym względem jest to DOSKONAŁY zakup.
Nazywam go Hwy 1, ponieważ przypomina mi tę piękną autostradę w północnej Kalifornii. Perfumy te pachną jak las sekwoi ze swoją omszałą bazą. Ziemiste, rześkie powietrze i ciemne lasy. Brzmi też po prostu lepiej niż to, co mówisz Hwyl.
Uwielbiam prawie wszystko Georgio Armaniego, jeśli chodzi o wodę kolońską. Ten zapach ma bardzo przyjemny wodny zapach z subtelnymi dodatkami świeżych przypraw. Zapach jest fenomenalny. Niestety, na mojej skórze ten zapach nie ma żadnej trwałości ani ochrony. Zużywam minimum 15 rozpyleń. Zapach utrzymuje się bardzo blisko skóry. Gdybym mógł uzyskać więcej niż kilka godzin trwałości tego zapachu, zdecydowanie byłby to 5 gwiazdek.
Tani, świeży zapach
To bardzo niedoceniany zapach. Nuta kawy jest dość subtelna, ale bardzo przyjemna. Cytrusowa nuta bergamotki jest wyczuwalna od razu, ale nie utrzymuje się przez cały dzień. Subtelne kawowe nuty wytrawne połączone są z odrobiną drzewnych nut wetiweru. Profil zapachu jest absurdalnie prosty, ale skuteczny. Zapach ten z łatwością otrzymałby 5 gwiazdek, ale jego trwałość jest słaba, a projekcja po pierwszej godzinie słaba.
Nie spodziewałem się, że w 2025 roku zakocham się w zapachu zielonej herbaty, ale myślę, że tak właśnie się stało. Spędziłem lata unikając zapachów zielonej herbaty, odkładając je mentalnie na bok wraz z odświeżaczami powietrza i fantazyjnymi płynami do naczyń, zdezynfekowanym akordem z końca lat 90-tych na ladach domów towarowych lub chemicznym przybliżeniem nawiedzającym hotelowe lobby.
One Day Jasmine Tea otwiera się niepowtarzalnym aromatem zielonej herbaty jaśminowej parzonej o minutę za długo. Jest tam emocjonalna przepaść - elegancka przyjemność na granicy stania się gorzką, ponurą i ponurą na języku. Ale... nie do końca.
To zapach herbaciarni wujka Iroh po godzinach, spokojne chwile, kiedy siedzi sam, parząc ostatnią filiżankę, podczas gdy drobinki kurzu dryfują w wieczornym świetle. Jaśmin nie jest tutaj przesadnie słodkim i dusznym kwiatem, ale upartą, złożoną obecnością, która kwitnie z taką samą cichą pewnością, jak mądrość Iroh. "Kwiat, który kwitnie w przeciwnościach losu, jest najrzadszy i najpiękniejszy ze wszystkich", mógłby mruknąć, choć myślę, że tak naprawdę pochodzi z Mulan.
Kompozycja charakteryzuje się przejrzystością, która przecina wszelkie utrzymujące się mdłe lub zwierzęce obawy - ziołowa klarowność przypomina oczyszczenie umysłu przed chwilą medytacji. Coś ziemnego zakotwicza lekkość, sposób, w jaki korzenie utrzymują glebę przed deszczem, zapobiegając erozji bez zwracania uwagi na ich zasadniczą pracę. Pomiędzy tymi elementami wpleciona jest nuta oolong, cytrusowa orchidea, która łączy wysokie i niskie, jak błyskawica, którą Iroh uczy Zuko przekierowywać - ani nie zmniejszając, ani nie wzmacniając prądu, po prostu prowadząc go tam, gdzie powinien dotrzeć.
Zapach pozostaje niezłomny, odrzucając sentymentalizm, a jednak w jakiś sposób czuje się jak uścisk, który zawiera wiele. Niesie w sobie złożoność Iroh - żal za synem, nadzieję dla siostrzeńca i szczególną mądrość, która pojawia się dopiero po utracie wszystkiego i odbudowie od zera. Udaje mu się ucieleśnić wszystko, co sprawiło, że wujek Iroh stał się pewną ręką na rumplu, niezależnie od tego, czy po raz pierwszy spotkałeś go jako dziecko, czy odkryłeś go jako dorosły szukający pocieszenia w animowanej mądrości.
Gdy wieczór zapada nad Jasmine Dragon, pozostaje tylko duch płatków zawieszonych w chłodzącej cieczy, czysty mineralny ślad utrzymujący się na skórze; echo przysłowia, które ujawnia swoją prawdę dopiero po latach od jego usłyszenia.
To zdecydowanie nie jest tylko "gorący sok z liści".
Bezapelacyjnie najlepszy gruszkowy zapach. Pachnie jak świeży gruszkowy szampon.
