Dans Paris jest urocze. Nie lubię redukować moich recenzji do stwierdzenia, że to pachnie jak... X..., ale w tym przypadku od razu skojarzyło mi się z L'Occitane Eau des Baux. Wcale nie jest to złe, że pachnie się jak to, w rzeczywistości jest to coś w rodzaju ulubieńca społeczności i poszukiwanego (chyba wycofanego z produkcji, prawda?) zapachu. Można by powiedzieć... Booooo! Celine żąda wysokiej ceny za to, co jest klonem tego, co było dość przystępnym i unikalnym zapachem, ale myślę, że to tylko świadczy o jakości L'Occitane i o tym, jak dobre są ich produkty. Różnica polega na tym, że jest to łagodniejszy, nieco bardziej wyrafinowany efekt waniliowo/pudrowy/gładki, ale to tylko bardzo subtelne, ponieważ i tak czuję tę całkowicie żywiczną, ziołową ambra, którą kojarzę z PRAWIDŁOWYMI, NATURALNYMI materiałami waniliowymi, ale w akordzie Eau de Baux jest coś przyprawowego, ziołowego, tonizującego, dla mnie jest to bardzo medyczne, ale rodzaj medycyny, którą moglibyśmy dostać w średniowiecznych czasach i nie wiem, czy to przez eleganckie opakowanie i fakt, że wiem, że to Celine, że nie do końca czuję tę surowość. W rzeczywistości jest to na jego niekorzyść, ponieważ powiedziałbym, że Eau des Baux jest nieznacznie lepsze i oczywiście jest innowatorem w tej przestrzeni olfaktorycznej, ale szczerze mówiąc, miło jest widzieć to reprezentowane w każdej kategorii cenowej i jeśli kupiłeś ten zapach, nie miałbym ci tego za złe, dostajesz naprawdę dobry perfum.
Wszyscy zdają się zgadzać, że jest to lekki zapach, który słabo się utrzymuje, ja jednak uważam, że jest wręcz przeciwnie – na mnie to zapach w trybie bestii, ale ma delikatny klimat. Na kartce od razu pomyślałem o plastelinie i bardzo mi się to podobało, a na skórze czuję więcej złożoności, z kolendrą pięknie równoważącą słodką wanilię. Bergamotka nadaje mu ten blask, który zazwyczaj kojarzę z Chanel Les Exclusifs. To zdecydowanie jeden z moich ulubionych zapachów Céline.