To są mroczne perfumy. Już sama nazwa przywołuje na myśl sabat czarownic w wilgotnym Forrest, mieszających czary i oczywiście... ich kociołek. To najbrudniejsze z brudnych nalewek glebowych i mchu, które wykraczają daleko poza normalną akceptowalność i faktycznie trafiają do sfery, którą uważam za interesującą. Jest to dalsze miejsce, w którym zapach przechodzi i uruchamia pełną gametę od okropności aż po wykwintność. Miłośnicy paczuli polubią ten zapach, ponieważ jest wilgotny i oleisty, ale zielony i trawiasty, prawie figowy w górnych nutach. Gdy wysycha, pojawia się lekkie mokre drewno i odrobina pieprznej przyprawy. Trwałość na mnie świetna... nie rzuca się zbytnio w oczy, co jest chyba dobrą rzeczą, bo nie jest to zapach, który zachwyci tłumy. Dziwna rzecz, ale nie aż tak nieprzyjemna... nadal jednak nie nosiłbym go... może na Halloween?