fragrances
recenzji
903 recenzje
Ma nadmiar fixatywy Rasquinet, co dla mnie psuje go od samego początku. To wszystko, co czuję. Może Norlimbanol? Jest szkodliwy. Oprócz tego (ponieważ niektórzy uwielbiają te bazy i/lub nie doświadczają ich jako rażących dla zatok), to, co tutaj mamy, to wysokotonowe, ultra-nowoczesne, piszczące/krzyczące aldehydy oraz białe i tropikalne kwiaty. U odpowiedniej osoby myślę, że to mogłoby być niesamowite. Zazwyczaj nie czuję się w ten sposób w stosunku do perfum, ponieważ to zależy od noszącego, ale mogę sobie tylko wyobrazić super atrakcyjnego, sportowego, młodego klubowicza noszącego to.
Washing machine detritus mixed with faint cheesy food smells, and some very cheap-smelling rose and jasmine floating around somewhere. Alongside it all is a weird metallic smell, adding to the image I get of a decrepit washing machine with loads of built-up soap scum.
This house has some interesting ideas, but I find 90% of their perfumes are just unpleasant to smell, or that they open well and turn evil after 10 minutes.
Lots of people seem to love this one, but I just don't get it at all. There are so many weird peppery roses to choose from, this is a hard pass.
To jak Oud Essentiel, ale z lepszymi składnikami. Akord oud jest dokładnie taki sam, popielaty, kadzidlany, z różą, która tutaj jest nieco bardziej wyraźna. Lubię je obie, ale ten zapach wydaje się droższy i być może nieco bardziej przypomina prawdziwy oud, chociaż szczerze mówiąc, nie wydaje mi się, żeby zawierał jakikolwiek prawdziwy oud w moim odczuciu.
Bardzo syntetyczny zapach, przypomina szampon kokosowy lub jakiś rodzaj balsamu. Chory słodki i dziecięcy. Zdecydowanie nie dla mnie.
Dziś odwiedziłem butik w pobliżu Place Vendôme i tak, straciłem szacunek do marki, gdy zobaczyłem literówkę na butelce. Asystentka sprzedaży (która była dwujęzyczna, jak ja) powiedziała, że wcześniej tego nie zauważyła i wydawała się zażenowana. Epic fail, jak sądzę, ludzie powiedzieliby dziesięć lat temu. Perfumy są w porządku, powąchałem wiele z nich i nic nie przykuło mojej uwagi.
Aldehydowy, otwarcie Chanel z pudrowym, cytrusowym blaskiem, ustępujący miejsca lodowatej, surowej mieszance ostrego kwiatu pomarańczy i irysa, oraz dość wyraźnego kolendry. Jakość jest niezaprzeczalna, ale nie wyobrażam sobie noszenia tego, jest to w jakiś sposób prawie kwaśne. Mogę sobie wyobrazić bardzo, bardzo bogatą, bardzo, bardzo nieszczęśliwą matriarchinię Dickensa, która pachnie w ten sposób. (10 minut później) OK, tak, teraz magia zaczyna się.... Coś ciepłego przebija się, ale tylko nieznacznie. Piżmo pachnie wspaniale, pudrowo, delikatnie, ale potężnie, a bergamotka, irys i irysowe korzenie unoszą się i wirują na puszystych, piżmowych chmurach. Cudowne. Cofam wszystko, mogę to nosić, to majstersztyk, jak mogłem w to wątpić. Nikt nie robi tego jak Chanel.
Nienawidzę Santal 33 tak bardzo, że boję się przypadkowo nałożyć cokolwiek, co choćby przypomina ten zapach, na moją skórę. Jednak podobnie jak w przypadku wspomnianego okropnego perfumu, podobieństwo jest tylko powierzchowne i nie trwa długo. Ten zapach jest subtelny, złożony i elegancki. Jest mocny, ale zmienia się i ewoluuje z czasem, włączając dymne, kadzidlane elementy, gdy delikatny kwiatowy akcent ustępuje. Gdzie Santal 33 jest nieustępliwy, liniowy i mdły, ten zapach to klasyczna, wyrafinowana perfumeria, która wie, jak połączyć wytrwałość z powściągliwością. Perfumy z dominującym sandałowcem prawdopodobnie nigdy nie znajdą się na mojej liście ulubionych, ale te są świetne mimo wszystko.
Jestem wielkim fanem unikalnych zapachów, a ten to prawdziwy hit. Abstrakcyjna kwiatowa indole i mocno miodowy akord mieszają się z aldehydowym blaskiem i brudnym paczuli, tworząc nieziemskie, szalone, kapryśne doznanie. Coś w tej sci-fi śmiałości przypomina bardziej zwariowane zapachy Wujka Serge'a (na przykład Fils de Joie, z powodu zmierzchowej mgły miodowej indole). O, a kadzidło jest bardzo Lutensowe i stanowi dymną bazę, na której osiada głównie wysoka otwierająca nuta. Czy pachnie jak atrament? Powiedziałbym, że tak, jak Encre Noir, ale z zupełnie innej perspektywy. Szczerze mówiąc, oba mają pewien rodzaj atramentowego elementu, ale gdyby nie sugerowała tego nazwa i opis, nie jestem pewien, czy bym na to wpadł. Ale to w porządku, myślę, że zrobili świetną robotę z tym perfumem. To zdecydowanie mój ulubiony Byredo i jedyny, którego szukałem. Nie jestem pewien, kiedy/gdzie/czy mogę go nosić, ale na pewno założę go dla siebie wieczorem, a może nałożę delikatnie przed wyjściem, aby zdążył się ulotnić przed wzięciem metra! Nota poboczna: to ten sam rodzaj zapachu jak w Sadonaso, ale tutaj jest znacznie bardziej odważny, więc dla wszystkich, którzy narzekali, że Sadonaso nie był wystarczająco szokujący, może to zaspokoi waszą ciekawość. Jeszcze jedna nota poboczna: zaczynam podejrzewać, że sillage pachnie jak prawdziwy mocz z odrobiną soku z urynalnego ciasta. Nadal go jednak uwielbiam.
Bardzo żenująca nazwa, Bois d'Orage jest znacznie bardziej odpowiednia, poetycko związana z inspiracją (Angéliques Sous La Pluie) i wcale nie żenująca i/lub wskazująca na francuską pychę (nie ma słowa na pychę w języku francuskim). Perfumy są świetne, ale zaskakująco ulotne, biorąc pod uwagę, jak mocne jest otwarcie. Mimo to, uwielbiam je, a jeśli ktoś zapyta, mówię, że noszę Bois d'Orage.
Z pewnością kandydat na najgorszą nazwę perfum w historii!