fragrances
recenzji
903 recenzje
Jest coś, co pachnie jak spaliny z ruchliwej drogi. CARmina rzeczywiście. Okropne.
Wersja oryginału w stylu młotka, która przypadnie do gustu osobom lubiącym Oud for Greatness, Parfums de Marly i inne tego typu ciężkie zapachy. Nie zrozumcie mnie źle, to jest lepsze od tych, ale tylko nieznacznie. To dla następnej generacji facetów, którzy dopiero co odkryli Amouage oraz dla tych, którzy wydają duże pieniądze na bzdury takie jak Fragrance du Bois i Bodicea the Victorious. Mówienie, że to jest podobne do oryginalnego Jubilation XXV, to całkowite pominięcie sensu i piękna oryginału.
It took me a long time to give this perfume a chance, due to the mire of crazy BS you have to wade through when attempting to research it. Once I got it and smelled it, I liked it, but I was still too self-conscious to wear it out, as I associate this perfume with a certain type of person, and didn't want others to link me to that association. Pathetic? Maybe, but it's my perogative, and it's the same reason I wouldn't walk around in Burberry or Barbour jackets. To each their own, after all. So now I'm wearing Aventus on a sunny, warm, spring day (F batch for those who that means something to). I can see why people love the opening, and then why they are disappointed by the smoky dry down, but for me the dry down is the magic part. Once the smoke calms down, a lovely sweet jasmine blooms and starts to radiate off the skin. And little moments of patchouli and ambergris come and go, it's so lovely. For me pineapple is right at the top and I don't get much blackcurrant. I love the fruity opening but I'm glad it doesn't stick around as I think it would grate on me quite quickly. So for me, this perfume is the best of a certain ilk, the ilk where we find Bleu de Chanel etc. And it really is the best of that blue masculin genre for me, but I don't think I'm ever gonna be wearing it more than a couple of times a year. Also I get great performance, almost brutally relentless in fact.
Look for a good deal, I got 50ml for 100 euros.
The performance is great, the scent is wonderful.
Fruity and smoky, not too sweet, classic.
Update: I sprayed twice, once on the neck/upper chest and one on a wrist and pressed wrists together. It belted out all morning and afternoon, to the point where I was slightly embarrassed by its strength when taking the metro through Paris. The scent is great, but it's very obnoxious, so I'll be treading carefully in future. The good news is my 50ml will last me forever.
The epitome of 80s toxic masculinity, absolutely ghastly.
Spryskaj go, a następnie zostaw na rok, a będzie się sprawował doskonale. To prawdziwa okazja, oferująca nowoczesny twist na znany męski zapach z salonu fryzjerskiego. Otwarcie może wydawać się nieco ostre, ale rozwija się w naprawdę piękny perfum, z naturalnie pachnącą lawendą, plus wszystkie wymienione powyżej nuty, ale także półpłynną bazą tonka. Słodka zupa nie dominuje i jest mniej wulgarna dzięki przyprawom i ziołom. Nie noszę go często, ponieważ nie skłaniam się ku temu typowi zapachu, ale kiedy już go założę, zawsze jestem zaskoczony, jak dobry jest.
Na mdłym końcu chemicznych mlecznych zapachów.
Popieram komentarz meama poniżej, pachnie jak typowy męski zapach z lat 90. W najlepszym razie przeciętny. Gdybym poczuł to na kimś, pomyślałbym, że nosi Bleu de Chanel (jeśli jestem w dobrym humorze). Na mojej skórze nie wyczuwam hyraxu, co jest szkoda, ponieważ mogłoby to uczynić zapach bardziej interesującym.
Ogromna, piszcząca, drapiąca baza fixatywna dominuje w moim nosie. Pachnie jak 20 euro za wschodnioeuropejski fałszywy oud.
Taki dziwny zapach, oscyluję między miłością a nienawiścią do niego. To abstrakcyjna biała kwiatowa mieszanka z szafranem i przyprawami, ale także z pewnym rodzajem kwaśnego, serowego elementu, który jest trzymany na dystans (tylko ledwo, a czasami niewystarczająco) przez kremową słodycz. To jeden z trudniejszych zapachów Amouage, a to od domu znanego z trudnych perfum, i z jego najbardziej nieprzewidywalnej, dziwacznej ery. Całkowicie rozumiem, dlaczego ludzie go nienawidzą, a ja właściwie sprzedałem swoją butelkę, ale kupiłem ją znowu (za absolutnie okazyjną cenę, może to zasługa tego, że jest tak kontrowersyjny), ponieważ nigdy do końca nie usunął swoich mack z mojego umysłu. A tak przy okazji, spryskaj trochę Opus I na wierzch 😉😉😉
To pachnie okropnie jak tyłek borsuka na papierze, ale na skórze słodka, figlarna natura kwiatów zaczyna tańczyć i flirtować, a (przyznaję, że mocny) cywet nie dominuje całkowicie. Na skórze szybko traci również naftowy, chemiczny posmak, który pozostaje, gdy spryskuję go na pasku. Nie pachnie jak Superstitious Malle'a, ale ma coś wspólnego, może głośną, bezwstydną fanfarę jaśminową z retro luksusem. Powiedziałbym, że Opus IX jest łatwiejszy do noszenia niż Superstitious, może dlatego, że brakuje mu eksplozji serowych aldehydów. Jestem wielkim fanem wosku pszczelego i tutaj naprawdę zaczyna się pojawiać po około godzinie, absolutnie wspaniałe. To unikalna i piękna kreacja, która nigdy nie mogła być bardzo popularna i jest daleka od obecnych produkcji Amouage'a (nie jestem zresztą nienawidzącym łososia). Robi to, co robi, będąc bardzo nowoczesnym, a jednocześnie wydaje się być listem miłosnym do hitów lat 80-tych.
Pachnie 20 razy drożej, niż jest (lub niestety była).